16 februari 2026
Thumbnail voor Van kitsch tot kerstballen: dit nemen reisprofessionals mee als souvenir

Van kitsch tot kerstballen: dit nemen reisprofessionals mee als souvenir

Souvenirs. Iedereen neemt wel iets mee van vakantie. Maar wat kiezen reisprofessionals, die de hele wereld zien? In de Reisbizz Society Facebookgroep stelden we die vraag, en de antwoorden liepen uiteen van schaamteloze kitsch tot zorgvuldig uitgekozen kerstornamenten. Eén ding is duidelijk: souvenirs zijn zelden ‘gewoon een aandenken’.

Voor reisadviseur Titia Doornbos Clevering is er geen twijfel mogelijk: haar souvenirs moeten vooral kitsch zijn. “De souvenirs hebben een gemeenschappelijke deler; ze moeten kitsch en lelijk zijn.”

De basis van haar verzameling werd ooit gelegd door haar oom, die na zijn wereldreis stopte bij Disneyland en Minnie en Mickey Mouse meenam. Jarenlang stonden ze in haar letterbak. In 1992 voegde ze daar zelf een set aan toe, meegenomen uit Los Angeles.

Inmiddels is haar collectie uitgegroeid tot een en al herinneringen: de lelijkste dodo, Masai-mannen, een roze Cadillac van Elvis, Lady Liberty, goud glimmende kamelen, een geisha, een reggae-mannetje, een rood beschilderde olifant uit Thailand en ga zo maar door.  Tussen al die objecten vond ze onlangs ook nog een postcard uit Caïro terug, die ze zichzelf in 2009 toestuurde. Een klein kaartje, maar met een groot verhaal.

De jacht op de foutste magneet
Ook Magda Stomphorst omarmt het foute souvenir volledig. Haar missie: de lelijkste koelkastmagneten verzamelen. Wat ooit begon als grap, groeide uit tot een serieuze verzameling. Haar koelkast is inmiddels een kleurrijk mozaïek van bestemmingen geworden.

Een kaartje aan jezelf
Voor Sybylle Kroon zit het souvenir niet in een object voor in huis, maar in een ritueel. Op elke bestemming gaat ze op zoek naar een toepasselijke ansichtkaart en postzegel, schrijft het kaartje aan haar man en speurt vervolgens naar een brievenbus. Even een foto voor Instagram, en daarna gaat de kaart echt op de post.

De kaartjes vallen uiteindelijk op haar eigen deurmat. Soms liggen ze er al als ze thuiskomt, soms duurt het maanden. Ze bewaart ze in een ronddraaiend kaartenrek.

Kerstherinneringen in de boom
Waar de één kiest voor kitsch, kiest de ander voor traditie. Sharon Pennings verzamelt samen met Joni Biemans-Meekelenkamp kersthangers van bestemmingen die ze bezoeken. “Zo leuk om ieder jaar weer mooie herinneringen op te halen van alle mooie reizen die we gemaakt hebben samen of met ons gezin.”

Bordjes, kentekenplaten en parfum
Souvenirs kunnen ook een vaste plek in huis krijgen. Jacqueline Gruters koopt overal een bordje of kentekenplaat voor haar veranda. Een tastbare herinnering die dagelijks zichtbaar is.

Heel anders is de traditie van Jacqueline, die standaard parfum koopt op de luchthaven, al op de heenreis. “Die gebruik ik dan op reis. En als ik hem daarna weer draag, denk ik steeds terug aan die vakantie.”

Tot slot koopt Nicole Nuijens van Maasakkers voor haar zoon shotglaasjes van bestemmingen. Al hoort daar ook een bekend dilemma bij: net eentje gekocht, en dan zie je weer een mooiere.

Meer dan een aandenken
Wat opvalt in alle reacties is dat het souvenir vooral draaien om het verhaal erachter en om traditie. Het gaat om herinneringen die tastbaar worden, of het nu in een letterbak, op een koelkast, in een kerstboom of via een geur is.

Misschien is dat wel de rode draad onder reisprofessionals: zij weten als geen ander dat reizen om beleving draait. En soms past daar gewoon een lelijke magneet bij.

Recente berichten