14 juli 2024
Thumbnail voor Harri Theirlynck: Wat kan jou het schelen of het stadhuis uit 1871 stamt?

Harri Theirlynck: Wat kan jou het schelen of het stadhuis uit 1871 stamt?

SCHIPHOL - "In het algemeen haat ik gidsen. Meestal is een gids zonde van je tijd. Ik sta altijd te bidden in de hotellift, als ik naar beneden ga om te kijken wat voor Jodocus of Tante Pollewop de plaatselijke Dienst Toerisme nu weer uit de hoge hoed heeft getoverd. Je weet het na de eerste handdruk: ik heb mazzel (zelden) of ‘dat wordt weer een verloren middag’ (een boomer met een loi-cursus archeologie)", schrijft Harri in z'n nieuwe column.


In Toronto had ik mazzel. Ik trof een man van 80, ooit Nederlander, die zo vitaal was dat ik hem nauwelijks kon bijhouden. Hij zei: “Een paar gebouwen moet je gezien hebben, maar ik laat vooral zien wat deze stad leuk maakt.” Ik moest vooral HARD praten. Hij was zo doof als een kanon. Hij nam me meteen op jacht naar de goedkoopste Goudakaas van Toronto, zijn lust en zijn leven. In vier markthallen proefde hij bij elkaar wel een pond kaas, waarna hij naar de kiloprijs vroeg en vervolgens steevast zei: “Neen, dat is me te duur. Ik kijk even verder.” 
Perfecte gids
De oude ging als de brandweer. In twee uur joeg hij me acht trams, drie undergrounds en twee taxi’s in en uit. Ondertussen de loftrompet stekend over zijn pensioen. Hij kreeg 500 dollar van de staat, 1000 van het werk en dan had hij nog het onuitsprekelijke geluk dat hij tijdens het werk ooit een been verbrijzelde – daarom liep hij zo mank – wat weer 250 keiharde Canadese dollars per maand opleverde. “In de knip!”, zei hij.

Na de Goudakaas deden we een toertje langs de rosse buurten en nachtclubs want, vond de oude, je leerde de stad pas kennen in een bordeel. “Wat kan jou het nou schelen of het stadhuis uit 1871 of vorig jaar stamt?” Perfecte gids. Nog nooit zo’n mooi verhaal gemaakt.

Schoolmeestervraagjes
De meeste gidsen zijn er vooral voor zichzelf en hun schoolmeestervraagjes. In Hamburg: “Waar denk je dat de meeste bruggen zijn, Venetië of Hamburg?” “In Venetië”, zeg ik dan. Terwijl ik wéét dat het Hamburg is. Ik wil geen gezeur.

Lees hier verder hoe Harri zichzelf aan het eind van de dag terug sleepte naar zijn hotel.