Martin de Boer is terug op het oude nest en staat opnieuw aan het commerciële roer van Corendon. In de koffiebar van het Corendon Amsterdam Schiphol hotel spreekt hij in deze Open Kaart openhartig over zijn Volendamse roots, de impact van de cafébrand in Volendam, leiderschap, internationale ambities en waarom Corendon weer de rebelse uitdager moet worden.
De Boer beweegt zich door de lobby alsof het zijn eigen huiskamer is. Hij maakt her en der een praatje met medewerkers en springt tussendoor zelfs even achter de bar. Het typeert zijn visie op leiderschap: dicht bij de mensen staan. Wanneer het volume van de lobby-muziek plotseling omhoogschiet en de rust in de koffiebar abrupt wordt verstoord, verraadt zijn blik een lichte irritatie. Ondertussen licht zijn telefoon herhaaldelijk op. Toch neemt hij alle tijd. Open, en zonder haast vertelt hij over de mensen en ervaringen die hem hebben gevormd, de unieke cultuur binnen Corendon en de toekomstplannen.
Wie Martin de Boer wil begrijpen, moet beginnen in Volendam. De dorpsmentaliteit, het belang van familie, ondernemerschap en de onvoorwaardelijke drang om te presteren lopen als een rode draad door zijn leven. “Ik ben geboren en getogen in Volendam. Die mentaliteit zit diep. Als we iets aanpakken, doen we het goed. Eigenlijk willen we gewoon de beste zijn, in alles.” Zijn vader reisde als projectleider voor Hoogovens (het latere Corus) de hele wereld over. “Daardoor hebben we veel van de wereld gezien, wat mijn nieuwsgierigheid naar andere culturen zeker heeft aangewakkerd.” Tegelijkertijd bleven de wortels stevig in de Volendamse grond verankerd. “We groeiden op met het besef dat familie alles is. Mijn broer en ik hebben een hechte band met onze ouders; dat veilige gevoel is nooit verdwenen.”
Die verbondenheid voelt hij nog dagelijks. “Dat verklaart waarom ik me zo thuis voel bij Corendon. De Turkse cultuur is ook zeer familiair; dat is een zichtbare overeenkomst met Volendam. De manier waarop zij met elkaar omgaan, voelt heel herkenbaar. Ik zie mijn ouders en schoonouders bijna dagelijks; we wonen allemaal op steenworp afstand van elkaar. Buitenstaanders noemen dat weleens het ‘beklemmende’ van Volendam, maar voor ons is het een luxe. Omdat ik voor Corendon veel reis, is het ideaal dat de kinderen altijd ergens terechtkunnen. Er is hier altijd iemand in de buurt."
Een zwarte bladzijde die een onuitwisbare indruk op hem heeft achtergelaten, is de nieuwjaarsbrand in café Het Hemeltje. De ramp tijdens de jaarwisseling van 2000 op 2001 ontwrichtte de Volendamse gemeenschap. Zijn zwager raakte zwaargewond. “Mijn vrouw wist die nacht meteen dat haar broer daar was. Ik probeerde haar nog gerust te stellen met de gedachte dat er tientallen andere kroegen zijn, maar haar voorgevoel klopte.” Samen begonnen ze een angstige zoektocht. “Uiteindelijk vonden we hem. Hij was zo ernstig verbrand dat hij onherkenbaar was en in diepe shock verkeerde. Dat beeld staat voor altijd op mijn netvlies.” Zijn zwager vocht 2,5 maand voor zijn leven op de intensive care in Brussel, gevolgd door een jarenlange weg van operaties en revalidatie.
“Na talloze operaties en een loodzwaar herstel koos hij er bewust voor om de draad weer op te pakken. Dat hij nu als spreker anderen inspireert met zijn verhaal, vind ik bewonderenswaardig.” De tragedie veranderde ook De Boers kijk op maatschappelijke verantwoordelijkheid. “Op zulke momenten besef je dat mensen moeten opstaan om de kar te trekken. Het motiveerde mij om de lokale politiek in te gaan.” Het resulteerde in een periode van acht jaar in de gemeenteraad. “Je voelt dan direct dat je een wezenlijke bijdrage kunt leveren.” De bestuursfunctie bij FC Volendam bracht een heel andere dynamiek met zich mee. “Je stapt er fris in, maar je krijgt er snel mee te maken dat iedereen een mening heeft. Bij verlies ligt de schuld bij het bestuur, bij winst heeft ‘iedereen’ gewonnen. Dat hoort er nu eenmaal bij. Het leert je omgaan met extreme druk, publieke opinie en uiteenlopende belangen.”
Diezelfde combinatie van nuchterheid en gedrevenheid die hij in Volendam leerde, is precies wat hij nu inzet bij zijn leiderschapsrol. “Ik stuur een managementteam van zes personen aan, met daaronder zo’n zestig professionals op het gebied van marketing, CRM, design, retail en content. Ik geloof in vrijheid en ga ervan uit dat iedereen dezelfde intrinsieke motivatie deelt. We starten elke dag met een korte, gerichte standup: wat is er gisteren bereikt, wat staat er vandaag op de planning en waar lopen we tegenaan? Zo voorkomen we dubbel werk en kunnen we direct schakelen. Dat is de erfenis van oprichter Atilay Uslu."
Die gedurfde ondernemersgeest bleek onmisbaar in een grillig boekingsjaar. “Normaal gesproken schrijven we in de eerste maanden van het jaar al zo'n zestig procent van de zomercapaciteit bij. Dit opmerkelijke jaar bleef de grote golf echter lang uit. Rond de kerstdagen vroegen we ons serieus af: doen onze systemen het wel? Is de website wel online? De consument hield de hand stevig op de knip.” De Boer verklaart de aarzeling door een opeenstapeling van externe factoren. “De geopolitieke situatie rondom Venezuela, winterse perikelen op Schiphol en de escalerende spanningen in het Midden-Oosten zorgden voor onzekerheid.” Dat leidde tot een fundamentele verschuiving in het boekingsgedrag. “De traditionele vroegboeker maakte plaats voor de (ultra-)lastminutereiziger. Dat vraagt om veel aanpassingsvermogen van ons team, maar het geeft ook een kick. Ik gedij uitstekend bij die gezonde spanning.”
Lees het volledige interview met Martin de Boer via deze link.