Met uitzicht op het IJ en een cruiseschip dat langzaam voorbijglijdt, neemt Berend Simons plaats aan tafel bij Vooges aan ’t IJ. Berend is directeur van reisorganisatie Sawadee, maar vandaag vooral gast in Open Kaart.
In de deze nieuwe rubriek leggen deelnemers hun kaarten op tafel. Letterlijk en figuurlijk. Bij Berend begint dat met de menukaart bij Vooges aan ’t IJ, maar al snel verschuift het gesprek naar de persoon achter de ondernemer. Over wat hij eet, waar hij in gelooft en waar hij voor staat. Dat past bij hem.
Hij bestelt als eerst de vitello tonnato. “Daar kun je me ’s nachts voor wakker maken,” grijnst hij. Als hoofdgerecht kiest hij voor picanha van de grill. Aan de overkant van de tafel staan gamba’s om te delen en een gevulde portobello met burrata. Er wordt geschoven met borden, geproefd, gelachen.
Simons drinkt cola met Bacardi en zegt er vrijwel meteen bij dat hij een zoetekauw is. Op kantoor trakteert hij regelmatig op roze koeken of witte snoepmuizen. “Ik ken niemand die ze zelf koopt,” zegt hij lachend, “maar ik moet elke keer met meer terugkomen. Want stiekem vinden ze het allemaal erg lekker.” Naast de gamba’s staat een glas witte verdejo. Het tempo is ontspannen. Het gesprek ook.
Tijdens zijn studie Vormgeving en Communicatie in Rotterdam – “vier jaar, en toen was het klaar” – begon het te kriebelen. Niet meteen, maar onmiskenbaar. Hij werkte, spaarde, wachtte. Tot hij op een punt kwam waarop hij voelde dat hij weg moest. “Ik wist niet precies wat ik ging doen, maar ik wist wel dat ik de wereld in wilde.” Samen met twee vrienden vertrok hij voor een jaar met een rugzak de wereld rond., Nepal, Bangladesh, Thailand, Maleisië, Singapore, Indonesië, Australië, Nieuw Caledonië, Nieuw-Zeeland, Tahiti, de Amerikaanse Westkust, Mexico en New York. Het zijn veel plekken, maar voor hem draait het steeds minder om landen; meer om ontmoetingen. “De bestemming is voor mij ondergeschikt geworden. Het gaat om de mensen die je onderweg tegenkomt.”
Zoals die oudere dame die hij ontmoette op een vlucht naar Tahiti. Ze nodigde hem uit op haar camping. Hij ging mee, bleef langer dan gepland, hielp mee bouwen en ze raakten bevriend. “Dat soort ervaringen krijg je niet als alles vastligt. Dat ontstaat alleen als je zonder planning reist.”
“De bestemming is voor mij ondergeschikt geworden. Het gaat om de mensen die je onderweg tegenkomt"
Na dat jaar keerde hij terug naar Nederland, maar het ‘gewone leven’ paste niet meer. Hij werd reisleider, eerst voor jongerenreizen, later voor organisaties als Shoestring. Hij werkte op campings, leidde groepen door Nepal en draaide een skiseizoen. Steeds onderweg, steeds in beweging. En toen, bijna toevallig, begon hij met 2 vrienden een restaurant in Eindhoven. Een Texas BBQ restaurant. “We haalden de rookoven en bijzondere sauzen uit Amerika, rookten het vlees op speciaal hout, schonken de lekkerste cocktails”. Het idee ontstond na een ontmoeting met de vader van een van die twee vrienden, die leiderschap in hem herkende. “Hij zag iets dat ik zelf nog niet zo had ontdekt.” Het avontuur duurde een jaar. “Maar het was niet het juiste moment om ergens te settelen.” Simons verkocht zijn aandelen en vertrok opnieuw naar Thailand, waar hij negen maanden werkte als reisleider.
Meer van dit soort verhalen lezen? Word member en ontvang elke maand het nieuwste magazine op je deurmat.