Hooguit een paar muntjes om naar huis te bellen

29 april 2026 - 18:44 Natasja Hoogstede

Ik wandel vanavond, een beetje doelloos zoals dat gaat na een lange werkdag, en beland vanzelf achter een groepje studenten. Vier meiden, luid genoeg om het halve trottoir mee te nemen in hun gesprek. Het gaat over reizen. Hoe kan het ook anders, maar vooral over wat je mist als je reist. Of beter: wat je denkt te missen.

“Alles zag er zó mooi uit op Instagram,” zegt de een, net terug van een verre bestemming in Azië. “Maar in het echt… ja, het was gewoon druk. En vies soms. Ik had echt iets anders verwacht.” Haar teleurstelling klinkt bijna verontschuldigend, alsof de werkelijkheid zich niet netjes aan de feed heeft gehouden.

De ander pareert onmiddellijk. “Daarom ga ik dus gewoon zonder dat gedoe reizen. Geen research, geen lijstjes. Ik zie wel wat er op mijn pad komt.” Ze klinkt stoer, bijna principieel. Maar voegt er meteen aan toe: “Alleen… ja, stel dat je thuiskomt en je ziet op Instagram alles wat je gemist hebt. Dat je denkt: shit, dat had ik toch moeten doen.”

Daar zit het dilemma in een notendop: of je laat je reis vooraf kapen door verwachtingen, of achteraf door spijt. De reis zelf lijkt bijna bijzaak geworden.

Ik loop erachter en denk aan hoe het bij ons ging. Ik kom uit de patatgeneratie kwam ik vandaag achter. Wij gingen op reis met de auto, theedoeken tussen de ramen tegen de zon, broodjes met gekookt ei op schoot. Voor later in de middag een Bifi worstje als je geluk had. Een landkaart die altijd nét verkeerd gevouwen was. Geen telefoon, geen recensies, geen algoritme dat bepaalde waar je “moest” zijn. Hooguit een paar muntjes om af en toe naar huis te bellen. En een ansichtkaart: “Alles goed hier.”

We misten van alles, zonder dat we het wisten. En precies dat was de vrijheid.

Nu lijkt reizen steeds meer op het afvinken van andermans herinneringen. Alsof je pas echt ergens bent geweest als het overeenkomt met wat de ander al heeft gezien. Of erger nog: alsof de waarde van een ervaring pas ontstaat als anderen hem bevestigen.

Ik hoor de meiden nog napraten terwijl ze een hoek omslaan. Twijfel in stereo. Dat is denk ik wel het grootste verschil tussen toen en nu: wij waren bang om te verdwalen, zij zijn bang om iets te missen. En ergens onderweg is dat bijna hetzelfde geworden.

Natasja Hoogstede

Natasja Hoogstede is hoofdredacteur van Reisbizz en Triptalk, twee toonaangevende platforms in de reisindustrie. Met haar uitgebreide ervaring binnen de sector, speelt zij een sleutelrol in het vormgeven van content die professionals in de reisbranche informeert en inspireert. Natasja is gepassioneerd over alles wat met reizen te maken heeft, van trends en ontwikkelingen tot de verhalen achter de bestemmingen. “Ze zeggen wel eens dat je van je hobby je werk moet maken. Ik heb het omgedraaid. Mijn werk voelt als een hobby nu ik mijn twee grootste passies kan combineren.”